blank

Schotland 2006

2006-07-15 De nachtboot naar Newcastle

Vertrokken uit Zeist om een uur of één 's middags. Via Slee naar Utrecht Centraal, want er moest nog een regenponcho aangeschaft worden. Vervolgens op het station nog langs het GWK voor ponden en langs de bruna voor een krantje. In Amsterdam de 'Fast Flying Ferry' naar Velsen, de eerste boot van de dag. Vanaf het pontplein met de bus naar het oude station IJmuiden en te voet verder naar de veer terminal. En dat met een sporttas die tot de nok toe gevuld was met "licht" voedsel. We konden meteen inchecken en boarden, dus lekker om half vijf al aan dek zitten kijken/lezen/zonnen. De films aan boord waren of al bekend of niet bemind, dus toen het koud werd zij we maar in de bar gaan zitten. NRC erbij, sudoku maken (de crypto was wat moeilijker). 's Avonds prima geslapen in het stapelbed. De golfslag was helaas niet echt een uitdaging.
Zeist - Utrecht Biltstraat - Utrecht Centraal - Amsterdam Centraal - Velsen - IJmuiden Stationsplein - Felison Terminal -

Visserboten in IJmuiden


2006-07-16 Langs Hadrians wall

We werden gewekt om 7:35 CET, meteen ontbeten, kopje thee gedronken in de bar. Met het opvaren van de Tyne hadden we een plekje op het voordek gevonden. De eerste ruïne werd daar al meteen gespot. De aanlegsteiger bleek verder dan verwacht. Na de douane ging de reis verder per bus. Helaas wachtte die voor vertrek op de laatste passagiers dus dat duurde al even. Volgende keer lopen we het terrein af en nemen daar de gewone bus. De bus zette ons af bij het centraal station, vanwaar we meteen doorgingen naar Newcastle Airport. Na wat moeite met de creditcard (die was niet gewend aan zulke bedragen) kregen we een Renault Clio. Dirkjan had het links rijden gelukkig snel door, op een rotonde en een stoepje na, en dus ging het vrij soepel naar Chesters, een fort aan Hadrians Wall. Het museum bestond vooral uit stenen, maar de opgravingssite zelf was wel leuk, vooral met het boekje dat we erbij hadden gekocht. De vier poorten waren goed zichtbaar, net als sommige barakken, het centrale gebouw, de hoofdmanswoning en het badhuis. We zijn verder gereden langs de Wall, nog een klein uitstapje gemaakt naar een tempeltje en vervolgens via kleine weggetjes naar Melrose(Schotland) gereden. 't Was warm in de auto, maar we bleken een cabriodak (schuifdak) te hebben. De camping is nogal Brits. 't Eten smaakte goed (Macaroni en veel thee).
- Royal Quays - Newcastle Airport - Melrose

2006-07-17 Culin hills

Uitgeslapen tot we de tent uitbrandden om 8.00u. Na het ontbijt naar de lokale VVV gelopen, waar we kaarten hebben gekocht en de busdienst hebben gecheckt vanaf St. Mary's Loch voor donderdag. Daarna doorgelopen om de drie lokale heuvels te beklimmen (Eildon Hills). En ook al verwacht je dat niet in Schotland: het was heet! 't Uitzicht bovenop was zeer aardig, maar wel drie keer ongeveer hetzelfde. Na de lunch door een heerlijk bos gelopen alwaar de afslag naar links werd gemist. De OS beloofde ons echter nog een mogelijkheid verderop. Die vonden we, maar het pad verdween snel. Dwars door het bosje weer wat omhoog geklauterd, om uiteindelijk het gemiste pad terug te vinden. Het pad rondde de tweede heuvel en kwam weer in het bos terecht. `Tussen de bossen' zaten echter veel vliegen. Weer beneden aangekomen, voerde de weg ons weer terug langs de Tweed, onder andere over een muurtje dat gebouwd was door monniken tegen overstromingen. De lokale supermarkt bleek flut te zijn, maar de melk en de chips die we er kochten waren erg welkom. De Tesco, na wat zoeken in Galashiels gevonden, was niet veel beter, maar wel voldoende om eten in te halen. De rest van de dag hebben we heerlijk geluierd, curry gekookt en alvast de spullen ingepakt voor de volgende dag.
Melrose - Melrose

Twee westelijke Eildon hills
Het land om de Eildon hills
Kloostertuinmuur tegen overstromingen


2006-07-18 Zwaar...

Ook deze morgen werden we 's ochtends uit de tent gebrand. Snel ingepakt, gegeten (het brood smaakte erg vies, maar met een hoop jam was het nog wel te doen) en in de auto de camping afgereden. Die auto hebben we vervolgens gestald op het parkeerterrein naast de camping. Nog even Schotse ponden pinnen en om negen uur begonnen we dan echt met de Southern Upland Way (OS 338 en 337). Na een uur lopen hadden we nog maar 3km afgelegd. De tassen bleken wel erg zwaar. Gelukkig scheelde het opdrinken van de melk weer 2 pint aan gewicht, maar het schoot nog niet zo op. De route deed er lang over om in Galashiels via een school op het `platte' land uit te komen. En vervolgens begon onze eerste klim naar 280m. Het was erg warm en er was weinig schaduw. De lunch erna in een bosje was dan ook erg lekker. Om twee uur hadden we nog een paar beklimmingen voor de boeg en we moesten ook nog veel meer dan de helft van de tocht. Bij de laatste boerderij hebben we ons water bijgevuld, want met deze temperatuur ging het water er wel heel snel doorheen. Daarna begonnen we aan de beklimming van de Three Brethren (464m). Het bos bleek inmiddels rondom het pad te zijn weggekapt en dus was er geen schaduw. De beklimming was erg zwaar, maar uiteindelijk zijn we boven gekomen. Als beloning aten we een wel heel erg lekkere mueslireep en hadden we uitzicht op de Eildon Hills. Op de top stonden drie rare torentjes (vast de drie `Brethren'). Opgewekter ging de tocht voort over de bergrug, wat dus minder klimmen en dalen was. Via de Brown Knowe, het hoogste punt van de dag (523m), met Wallece's Trench, en een pad met een hoop bosbessen ging het pad langs de top van Minch Moor. Vanaf daar was het alleen nog maar naar beneden. Alhoewel, moe als we waren was dat nog best een lastig stuk! Uiteindelijk kwamen we om half negen aan op de camping van Innerleithen. De campingbaas was al gewaarschuwd dat we er aan zouden komen, dus we werden bij het begin van de camping opgewacht. Nog voor we de tent opzetten, hebben we aardappelprut gegeten. Daarna snel gedoucht en in slaap geknald.
Melrose - Galashiels - Traquair - Innerleithen

Eildon hills van nabij Galashiels
Ons waren bomen beloofd...
Three brethren




2006-07-19 Voorbereid zwaar

's Ochtends bijtijds weer op, ontbijtpap smaakte prima. Innerleithen verlaten via de oude spoorburg en vlot weer in Traquir. Daar elk een halve liter water gedronken en bijgevuld, het was het laatste tappunt voor Tibbie Shiels Inn. Na nog eens twee kilometer asfalt, voorbij de kerk, rechts af de berg op. Op twee plekjes na zou er de hele klim geen schaduw zijn. Dus met twee korte pauzes 270m geklommen naar de Blake Muir. De lunch werd vervolgens genoten aan de bosrand. Dan denk je bos levert schaduw.... Mooi niet dus, het pad lag precies midden in de brandgang . Desondanks vorderde de daling naar Black-house prima (maar helaas geen water.) De laatste klim voor het meer was niet zo hoog, een meter of vijftig. Wel de tweede tegenligger van de dag, een jongen die nog naar Traquir wilde en nu(14:30) nog niet halverwege was. Tijdens de daling begon de slijtageslag van gisteren en warmte hun tol te eisen, maar een echte pauze (met schaduw) laat nog op zich wachten tot de beek. Vanaf daar was het moe langs het meer naar Tibbie Shiels Inn. Tentje bouwen, potje koken(Nasi(prima) met beef jerky(geen combinatie)), poedelen, bier annex tonic nuttigen in de Inn en lekker slapen.
Innerleithen - Traquir - Saint Mary's Loch (Tibbie Shiels Inn)

2006-07-20 Rustig reisdagje

Rustdag! We kwamen(relatief) laat de tent uit en: bewolkt! Dus midges, helaas en geen tijd om in het meer te zwemmen. Want de rest ging wel heel erg (lekker) lui. Beetje ontbeten, beetje opgeruimd, beetje gelezen bij koffie/chocolademelk bij Tibbie. Het jongetje naast ons kreeg geen aandacht van zijn ouders en dus zaten wij te kijken wanneer de echte verveling zou toeslaan. Helaas begon het te regenen, dus de tent is niet helemaal droog meegegaan. Bij het aangrenzende meer wat zitten lezen en zitten wachten op de bus. Die laatste bleek een stel oudjes te bevatten. Terug in Melrose, na een rit met veel bezienswaardigheden spotting, de auto gepakt en naar Edinburgh gereden. Vlak voor Edinburgh, bij Milton Grange, onder een oude spoorbrug een camping gevonden die van de buitenkant erg 'ghetto'-achtig aandoet, maar eigenlijk ontzettend groen en rustig is. AGV met yoghurt toe en lekker vroeg onder de wol.
Saint Mary's Loch (Tibbie Shiels Inn) - Melrose - Milton Grange

2006-07-21 Edinburgh

Bijtijds opgestaan en naar de bushalte (bus en spits net gemist). In een steeds vollere bus naar Edinburgh. Het was nog redelijk vroeg, dus direct maar naar de burcht, de wachtrij viel erg mee. We sloten ons aan bij een gids die in sneltreinvaart de burcht opliep (ruitjesbroek ter herkenbaarheid) en ons snel een overzicht gaf van wat er allemaal te zien was (met wat anekdotes). Daarna zelf op stap: de kroonjuwelen, de memorial van de eerste wereldoorlog, de grote zaal met een mooi plafond en zwaardvechtende highlanders. Vervolgens e gevangenis voor krijgsgevangenen gezien. Ze hadden deze zo precies mogelijk na te bouwen, met hangmatten, stemmen en zelfs een rat. Lunch in de burcht en omdat we toen allemaal chique mensen zagen lopen die vast naar een trouwerij gingen, maar snel de kapel van St. Magdalena bezocht. Erg klein en net op tijd, want na twee minuten werden we er al weer uitgegooid voor... een trouwerij. Na de burcht verder door de old town gestruind, maar die viel een beetje tegen. De New Town was 'echter'. Daar geshopt voor de kaarten van de laatste 2 pieken van de three peaks challenge. Een leuke zoektocht door Rose Street. De boekhandel was ook erg groot en leuk. Op terrasje wat gedronken, daarna op het station geïnformeerd naar treinen tussen Glasgow en Fort William en Bangor en Newcastle. Met de bus weer terug naar de camping, Spaanse en Italiaanse jongeren maken nogal wat lawaai in deze enorme forenzenbus. Pasta rode saus gegeten en de was gedaan.
Milton Grange - Edinburgh - Milton Grange

Grote zaal van het kasteel van Edinburgh
Nieuwe stad
De derde poort van het kasteel


Een close
Het schotse parlementsgebouw
Een viaduct over het lage deel van de stad


De burcht vanuit het lage deel
De burcht vanuit de nieuwe stad
Het ongebruikte treinviaduct over de camping


2006-07-22 Highland here we come

Vroeg op en snel ingepakt. Onze trip begon vandaag in de (dit keer wel grote) Tesco. Eindelijk een supermarkt waar wel alles te vinden was op, de de aanmaaklimonade na. Vervolgens naar Perth via de Forth-bridge. De brug lag heel mooi in de mist, net als de spoorbrug ernaast. Verder naar het noorden werd het het landschap steeds woester en de wegen steeds smaller (nog steeds A wegen overigens). Uiteindelijk uit gekomen bij een camping in Morvich, Shield bridge. Op de kaart gekeken wat we de komende dagen gaan lopen. Eten: Steak, mais en aardappelen, yoghurt toe. 's Avonds lekker gelezen.
Milton Grange - Forth Bridge - Dalwhinnie - Invergarry - Shiel bridge - Morvich

Brug over de Firth of Forth
Loch Loyne


2006-07-23 Falls of Glomach

Vandaag stond Highland wandeling I op het programma, naar de Falls of Glomach. Toen de midges eenmaal weg waren en we aan de klim begonnen waren er nog even steekvliegen, maar daarna was het ontspannen omhoog lopen. 't Heeft wel wat van Noorwegen, maar bovenop is het niet zo ruig. Na een vlakke pas dipte het pad snel naar de top van waterval en verder. Hoogte en ligging van de waterval waren prima, spektakel minder, een categorie 2. Geluncht en vlot terug omhoog over het zelfde pad. Tijdens de daling waren ze op de tegenoverliggende helling een hoop reeën, eerst zag ik er een paar, toen wel 50. De rest van de tocht verliep vlot, we kwamen nog twee Nederlanders tegen die dachten dat het een uurtje lopen was... 's Avonds minder midges, diner was rijst met kip in currysaus.

Terugblik op Loch Duich
Terugblik op Loch Duich
Petra op de pas bij Bealach na Sròine


Naar beneden, naar Glomach falls
Glomach Falls
Glomach Falls


Glomach Falls
Glomach Falls
Glomach Falls


Lucht boven Kintail
2 Reeën aan de overkant
Op de vlucht


"Spot de ree"
Fraaie wolk


2006-07-24 Into midge country

Eigenlijk te laat opgestaan en te langzaam ingepakt. En dus liepen we pas om 10 uur bij de auto vandaan. De tocht begon hetzelfde als die van gisteren, maar bij de splitsing namen we nu het rechterdal. Gestaag doch fors omhoog en bij de waterval een flinke lunch. Kort daarop begon de regen, en de opklaringen en de regen... Erg verwarrend of je nu wel of geen regenjas aan moest. Na de pas werd de afdaling wat glibberig en de tocht door het dal wat zompig. Na Loch a'Bhealaich maakte Dirkjan een slipper in een beekje waar Petra meer van schrok dan hijzelf. Halverwege het dal de tent opgezet, naast een beek en op ongeveer een kilometer van de jeugdherberg. Op de uitgekozen plek bleken enorme hoeveelheden midges te zijn. Toen Dirkjan zich ging wassen in de beek kwam hij zwart van de midges (die zich hadden verzameld in de voortent) weer binnen! Zoveel mogelijk in de binnentent blijven dus, en Petra heeft zich dan ook niet meer gewassen.
Morvich - Alltbeithe (aka Midgetown)

Petra steekt een beek over
De Midge


2006-07-25 En snel weer terug

En de midges bleven... Snel de tent afgebroken en verderop bij de beek ontbeten. In plaats van de geplande dagtocht, toch maar een terugtocht weg van de midges en naar de auto. Eerst over de vlakte met een suf pad: recht door is de voorde, maar de Engelsen willen via de voetbrug en lopen daarvoor 500m om. Bij een mooie beek geluncht (Dirkjan weer onderuit) en vervolgens langs een kloof met fraaie waterval. Het pad daalde vlot het dal in en toen was het alleen nog maar het dal uit... Twee warme uren later met weinig vocht waren we bij de auto en zijn we vrijwel meteen doorgereden richting Skye, met een fotostop te Eilan (een opgeknapt kasteel met een hoop busparkeerplaatsen). De camping in Sligachan leek verschrikkelijk, dus doorgereden naar Glen Brittle, aan de voet van de Black Cuillins en aan de zee. Wel wat midges maar geen vergelijk met vanmorgen.
Alltbeithe - Morvich - Glen Brittle

Een van de vijf zuster van Kintail
Typische boomplantage
Lunch


Waterval in de Allt Grannda
Waterval in de Allt Grannda
Waterval in de Allt Grannda


Petra op pad na de lunch
Eilean Donan Castle
Eilean Donan Castle


Tentje in Glenbrittle
Tentje onder de Black Cuillins
Zeewaarts


2006-07-26 We are the landmark

Na een nacht met erg weinig slaap aan Petra's kant door alle midge-beten, blijkt de auto een toevluchtsoord: Petra heeft daar wel een uur geslapen! Dirkjan vindt in de kampwinkel een flesje `Eureka'. Het helpt en gedurende de dag worden de bulten minder. Dan naar Portree. We doen inkopen bij de supermarkt en gaan naar het haventje. Bij de plaatselijke Fish 'n Chips shop erg lang gewacht op onze portie. De Italianen voor ons waren zo chaotisch dat ze het systeem in de war schopten. Vervolgens postcards en anti-midge netjes gekocht. Op de terugweg willen we een detour maken via Dunvegan. Maar ergens op de A850 haalt in de tegenovergestelde richting iemand een andere auto in, zodat wij naar links moeten uitwijken. Twee potholes leiden tot twee lekke banden. Na iets meer dan een uur en een muts bij de helpservice, komt er een oplegger aangereden. Wij erin en de auto erop, en teruggereden naar Portree, naar de garage. Niet alleen bleken de banden lek te zijn, maar ook de velg had een te grote klap gehad. De auto moest dus terug naar de verhuurder. Wij balen! De garage mensen waren overigens super en regelden alles voor ons. Met de taxi terug naar de camping (27.60 pond) en de gekochte steak verorberd. De midge netjes werkten prima, al lijkt het net alsof er een nucleaire oorlog is geweest.
Glen Brittle - Portree - A850 - Portree - Glen Brittle

Haven van Portree
Kust voorbij Portree
Avond licht op de Black Cuillins


Avondlicht over zee


2006-07-27 Tour de schotland

Om half negen werden we weer opgehaald door de oplegger om samen met hem de auto terug te brengen naar Inverness. De tocht was erg mooi en Dirkjan kon eens om zich heen kijken. De chauffeur vertelde ondertussen allerlei wetenswaardigheden over de omgeving. Bij de huurmaatschappij kregen we vrij snel een nieuwe auto mee. Het lijkt allemaal onder de verzekering te vallen (noot van de typist: dat deed het allemaal ook). Het merk van de nieuwe auto: Vauxhall Corsa, dus 't rijdt allemaal wat mechanischer. De chauffeur van de oplegger raadde ons een terugtocht via het noordwesten aan. En aangezien Loch Ness op de heenweg wat tegenviel, hebben we zijn raad maar opgevolgd. De route begon wat saai en deze brug over de Firth was niet zo spectaculair als de vorige. We lunchten iets voor Garve. Verder via Achnasheen en Hinlochewe. Door het Beinn Eighe National Nature Reserve naar Shieldalg en daar de kustweg naar Applecross. Het was al met al een zeer fraaie tocht. In de lokale inn van Applecross een kopje koffie genuttigd, en aan de praat geraakt met een Amerikaan. Hij gaf ons een tip over een pad aan de top van de pas. We zullen hem het oordeel mailen. De pas was fraai, al hadden we wat moeite met omhoog rijden. Petra reed verder naar huis. Na de couscous met tonijn hebben we gelezen en thee gedronken in de auto. Nu de regen is gestopt en de wind is gaan liggen, zijn de midges in grote getale teruggekomen.
Glen Brittle - Inverness - Glen Brittle

Auto op de truck
Tussen Shieldaig en Fearnmore
The Famous Grouse


Meer Grouse
Boven Applecross, richting Skye
Skye Skyline


Skye
Meer Grouse


2006-07-28 Regen

We worden wakker met regen. En dus gaat de tocht, die volgens de Lonely Planet aangegeven staat met `hard' niet door. In plaats daarvan lekker uitgeslapen en rond elf uur naar Dunvegan, het kasteel van de MacLeods. In elke kamer waar we komen is er veel te zien en is er veel uitleg. De geschiedenis van de familie is goed bijgehouden. De tour eindigt met een video gepresenteerd door John MacLeod, 27e clanleider himself. We lunchen iets verderop langs de baai aan de coral beaches. Mooi! Dan terug over de A850, dit keer zonder lekke banden, en inkopen doen bij de Coop in Portree. We zijn inmiddels te laat voor de whisky stokerij, dus we gaan maar weer terug naar de camping. Na de linzensoep schrijven we kaarten voor thuis.
Glen Brittle - Dunvegan - Portree - Glen Brittle

Dunvegan Castle
Fraaie lucht
Fraaie lucht


Fraaie lucht
Hooglanders
Hooglanders in bos


Dunvegan Castle in landschap
Doorzicht op Black Cuillins vanaf de weg


2006-07-29 Wandelen op Skye

We worden weer wakker met regen, maar dit keer zijn de toppen van de Cuillins niet verstopt in de wolken en is de weersvoorspelling beter. Dus zetten we het toch, relatief laat - 11 uur - op een lopen. Achter het toilet gebouw op de camping begint een pad en die lopen we omhoog. Het pad is soms vrij steil, dus moeten we soms klauteren. We lopen tot aan het kleine meertje onder `the inaccessible pinnacle'. Daar lunchen we. Halverwege begint het wat te regenen en worden de toppen van de Cuillins weer opgeslokt, dus we besluiten maar weer terug te gaan. Dit keer lopen we via het andere meertje en de waterval (Eas Mor). Petra zakt tot over haar knieën in de blubber. Dit keer zijn we wel op tijd terug voor de Talisker Whisky stokerij. We krijgen een rondleiding door het hele proces. Het kennen van Scientific English is maar wat handig. Petra heeft wel eens beter naar huis gereden (maar dat lag aan de regen). We eten rijst met ragout en ruimen de tent op.
Glen Brittle - Glen Brittle

Uitzicht op Loch Brittle
Meertje onderaan the Inaccessable pinnacle
Uitzicht op Loch Brittle


Slechtweer op zee
Loch an Fihr-bhallaich
The Great Stone Chute


2006-07-30 Een typisch pontje

Het pakken ging vlot, net als de weg naar Broadford. Daar namen we de afslag naar Kylerhea, een single track road over een pasje naar de pont (fraai!). De oversteek is mooi en het pontje typisch: een boot met een soort draaischijf voor auto's. Via Glenelg naar twee pictische ruïnes gereden. Behoorlijk veel stond er nog overeind. De Inn in Glenelg had prima soep en daarna was het nog een poosje terug naar de hoofdweg. Weer tanken in Invergary en op naar Glasgow. Langs Loch Lomond reed het erg mooi, maar zaten we achter een stom Volkswagen busje met een jet-ski erachter. De VW had een sleep van ruim meer dan 15 auto's achter zich hangen (meer was niet te tellen) die hem allemaal bruut begonnen in te halen toen het eindelijk krap wel kon. We kamperen vlak bij Drymen. Gelukkig waren we nog even van tentveld veranderd, zodat we nog aardig stonden (zonder disco). Weinig midges. Het eten bestond uit macaroni met getransformeerde wit naar rode saus (calorieën +++). De room was namelijk boter geworden.
Glen Brittle - Drymen

Overstekende koeien
Meer koeien op de weg
Zeilboot bij Kylerhea


Veer in aantocht
Aanleggen naast de pier
En gedraait eraf


Op het veer
Oude pictische boerderij
Binnenaanzicht


Nog een pictische boederij
Five sisters of Kintail


2006-07-31 Weerzien

Vroeg opstaan en net na de spits Glasgow ingereden. 't Was nog even zoeken naar een benzinepomp, maar de rest van het auto inleveren ging makkelijk. Met alle bagage gingen we lopend naar het Queen Street Station. Veel te vroeg natuurlijk, en dus nog even lekker koffie en thee gedronken. Diesel treinen in een gesloten hal blijken een hoop lawaai te maken. Om 12.39u ging onze trein naar Fort William. Net als toen in Tsjechië zitten we naast Japanse meisjes. Jammer dat het zo miezerde, anders was de tocht heel mooi geweest. Marijn en Mark halen ons op van het station en in de regen zetten we ons tentje op. We eten en kletsen bij in de pub.
Drymen - Glasgow - Fort William

De trein naar Fort William
Rannoch Moor
Petra in de trein


2006-08-01 Meer regen

Als we wakker worden regent het. Daarom blijven we maar wat langer liggen. Zo lang zelfs, dat Petra net terug komt van het douchen als Mark en Marijn er al zijn om ons op te halen. We drinken thee bij een cafe met een bitch als ober en pannen de route voor de Three Peaks Challenge. Daarna gaat Dirkjan kijken voor een broek, checkt Mark het weer en doen Petra en Marijn boodschappen. Omdat het nog steeds miezert, maken we maar een tochtje met de auto langs Kinlochleven. We stappen vervolgens uit in het enerverende dorp Ballachulish alwaar we alle touristische attracties bekijken (de leisteengroeve dus). Weer in Fort William spelen we een potje Klaverjassen (Mark en Petra (veel) tegen Dirkjan en Marijn (weinig)), checken we nog wat dingen in het internet cafe annex wasserette (treintijden en een B&B) en sluiten we weer af met het eten in een pub.
Fort William - Fort William

2006-08-02 Three peaks challenge

Three Peaks Challenge Day! We zijn rustig opgestaan en toen moest alles ingepakt. De wolken rond Ben Nevis zijn nu iets hoger dan gisteren, dus dat stemt hoopvol. Marijn en Mark komen ons ophalen en alles past precies in de auto. Om de tijd te doden kijken we uitgebreid rond in één van de buitensportzaken van Fort William en dan is het tijd om lasagna te gaan eten. Compleet vol blijkt het opeens al tijd om te gan beginnen. Om 15.27u steken we bij de pier onze handen in het water: de Three Peaks Challenge is begonnen! Dan snel naar de Ben Nevis waar we in een moordend tempo omhoog lopen. Dat houden we niet heel lang vol, de lasagna ligt toch wel erg zwaar op de maag. Maar het gras veranderd in gruis en we komen in de wolken te lopen. Om 18.48u zijn we op de top. Daar blijken een stel oost Europeanen, die ons herkenden uit het restaurant, de boothy te gebruiken om te overnachten. Wij gaan echter snel weer naar beneden (het is koud) en komen om 21.25u bij de auto aan. We zijn niet blij met de mensen die het pad hebben aangelegd. De 'traptreden' lopen niet echt lekker. Er gaat thee in ons en vluchtend voor de midges rijden we naar Engeland.
Fort William - Ben Nevis

Ben nevis op
De camping beneden
Uitzicht over Loch Linnhe


De wolken in
Steil naar beneden
Uitzicht over Loch Linnhe


Dalen in het avondlicht


2006-08-03 Scaffell pike en Snowdon

Om half vier (03.31u) bereiken we Scaffel Pike. De tocht erheen was via een heel klein weggetje, maar we hebben het kunnen vinden, en er zijn onderweg geen herten overreden. De route naar de top zoeken we met een boekje en de kaart. Onderweg komen we een groep tegen die verdwaald is en achter ons aan besluit te lopen. Marijn ziet het even niet meer zitten maar we gaan gezamenlijk toch verder. Gelukkig begint het licht te worden. Vlak bij de top weer een hoop gruis en dit keer een ontzettend sterke wind. Erg koud dus, maar de zonsopgang is fantastisch. Om 05.54 zijn we op de top en we schuilen bij de Cairn voor de wind. Op de weg terug werden we omver geblazen. We komen veilig terug bij de auto om 08.02u, waar we lekker Fjel ontbijt eten. Dan snel weer verder naar Wales en de Snowdon. Daar aangekomen kunnen we eerst niet parkeren. We rijden naar de volgende parkeerplaats die te ver weg is, en we rijden weer terug en nu mogen we er opeens wel parkeren. Om 13.45u beginnen we aan de laatste klim. Het begint met een verschrikkelijk aangelegd pad met te grote treden. Slecht voor Marijn's knieën die toch al niet blij waren. Dan komt er een stuk dat vlak leek op de kaart, maar steeds omhoog en naar beneden blijkt te zijn. Op 750m hoogte krijgt Petra een hongerklap, maar na tucjes gaat het toch maar weer verder. Om 16.25u bereiken we de top. Dirkjan maakt foto's van het toeristen treintje en we verkneukelen ons over alle ouders met hoogtevrees die angstig naar hun kinderen zonder kijken. Dan gaan we weer naar beneden, maar dit keer nemen we de route langs de meertjes en de miners track. Hier gaat de vaart er compleet uit. Pas om 19.01u zijn we weer bij de auto. Ons resultaat: Totaal gelopen: 15.34 u Totaal gereden: 11.49u Totaal TPC: 27.23u Uitgeput en uitgehongerd ploffen we neer bij een pub en genieten van pils, J2O, lam en vis. Op de camping zetten we in een record tijd onze tent op en gaan we heerlijk slapen.
Ben Nevis, Scaffel Pike, Snowdon (Betws-Y-Coed)

Zonsopkomst op Scaffelpike
Zonsopkomst op Scaffelpike
Topfoto Scafell Pike


Top Snowdon
Treintje op Snowdon
De afdaling


2006-08-04 Uitslapen

Uitgeslapen tot 13.30u, ontbeten en naar het dorp gelopen via een alternatieve weg. Die bleek nog een pijnlijke 30m omhoog te zijn. We checken de treintijden, pinnen en doen inkopen. Daarna gaan we naar Mark en Marijn. We doen eerst een half boompje klaverjassen, daarna kopen we een BBQ en eten en gaan we zeer genoeglijk op de camping BBQ-en. Zeer op tijd naar bed.
Betws-Y-Coed

2006-08-05 Terugreis

Vroeg op, want de trein gaat om 9.20u. Het inpakken gaat vlot. Marijn, onze taxi, is er om 9.00u en vijf minuten later zijn we op het station. Voor zo'n klein lijntje is het best druk. De conducteur wilde wel even zeker weten of we echt naar Newcastle wilden, dat is namelijk duur. Uiteindelijk betalen we met creditcard en wordt grofweg de route geheckt. Eerst naar Manchester en daar door, terwijl internet vier keer overstappen in gedachten had. In LLandundo Junction komt de trein eerder dan Dirkjan om inlichtingen kan vragen. We zijn er toch maar ingestapt. De trein is erg druk. Eerst langs de kust, dan door het binnenland naar Manchester Piccadilly. De overstap blijkt redelijk soepel, omdat de trein vertraging heeft opgelopen. De Transpennine Express klinkt qua naam stoerder dan hij daadwerkelijk is, maar hij rijdt vlot. Langs een fraai kanaaltje rijden we de Pennines door, daarna gaat het door de saaie vlakte. In Newcastle is het hostel zo gevonden, maar het blijkt dat Dirkjan een nacht te laat heeft geboekt. Via de TIC vinden we een camping in South Shields, aan de zuidkust van de Tyne. De camping blijkt redelijk goed bereikbaar met de metro. De plek is niet geweldig maar 'will do'. Na het bouwen van het tentje doet Dirkjan boodschappen en gaan we eten koken. 's Avonds maken we een strand wandeling en daarna is het wel tijd voor een bed.
Betws-Y-Coed - South Shields

2006-08-06 Newcastle

Om 8.00u staan we op en we pakken alles in tot op tasjes niveau. Lopend gaan we naar de South Shields ferry om daar de tijden te controleren. Dan gaan we met de metro (day Saver ticket) naar de stad. We bekijken de oudste kerk van Newcastle van de buitenkant ('t is zondag), en gaan naar de Black Gate en de Keep (The New Castle dus). Het is wel aardig, en er is veel informatie. We mogen er op erg veel plekken kijken, maar we moeten helaas al snel terug. Bij de enige open Indiër in South Shields eten we heerlijk als enige in de zaak. Om twee uur rennen we naar de camping en om half drie lopen we ingepakt er weer vandaan. De pond wordt ruim gehaald en met bus R19 komen we extreem soepel en goedkoop bij de ferry aan. In hut 4023 dumpen we onze bagage en we bekijken de boot (Queen of Scandinavia). Er zijn weer geen leuke films, en buiten miezert het. 's Avonds lezen we wat in de bar en kijken we naar vermaak (met een slechte choreografie).
South Shields - Boot

Newcastle station, vanaf het nieuwe kasteel
Bruggen over de Tyne
Kasteel ingebouwd door spoor


Strand van South Shields
Strand van South Shields


2006-08-07 De laatste loodjes

Nog net op tijd voor de arrival in IJmuiden staan we aan dek. Naast onze aanleg wordt een koelschip ingeladen. De terugreis is weer uitermate soepel met de Fast Flying Ferry, de gelukkig vertraagde trein naar Heerlen en bus 52. Om kwart over twaalf zijn we in Zeist.
Boot - Zeist

Haven van IJmuiden
Fast Flying Ferry naar Amsterdam